Travma bize ne yapar ?

Tekrar merhaba,taze koç olarak önceliklerim değişti yazılar sekteye uğrayabilir affola 🙂

bugün biraz travmadan bahsedeyim istedim sanki daha önceki yazılarımda bahsetmemişim gibi 🙂

öncellikle travma nedir ?sevdiğim dr gabor mate amcam şöyle tanımalar ;

aralarında ihmalkarlığın da bulunduğu her tür fiziksel ve duygusal suistimal tarafından tetiklenen fakat herkesin kendi kendine açtığı bir “psişik yara” .

en sevdiğim tanımlardan biri de ‘travma size olan şey değildir o sırada içinizde ne olduğudır!

Peki bize etkisi nedir ? kendi deneyimlerimden harmanlayarak cevap vereceğim. özellikle son zamanlarda aile dizimlerini de katarsak travma alanında bolca bulunuyorum ve görüyorum ki sadece çocukluk yıllarında yaşadığımız değil kendimizi bildiğimiz yaşlarda da yaşadıgımız travmalar hayatımızı etkiliyor,iyileşme sürecimdeki Bali deneyimim buna en büyük örnek sanırım.(20. yazılara bakabilirsiniz)

💫Çocukluk dönemindeki neden bu kadar önemli ?

0-7 bizim en savunmasız olduğumuz sorgulamaya yanı prefrontal korteksin henüz devrede olmadığı yaşlar. Sünger gibiyiz özellikle bakım verenlerımızle maruz kaldıgımız her deneyimi,dışarda olanları duyarak görerek kaydediyoruz,duygusal boyutu limbik sısteme yani duygusal hafıza bölgesi diyelim,zihinsel boyutta olan düşüncesel ve kök inançları oluşturan bilinçaltındaki hard diske kayıt oluşturuyor(polivagal teoriyle beraber sinir sistemini anlatınca daha net olucak)

dolayısıyla biz sorgulayana kadar kök inançlarımızı, hayata bakışımızı,dünyayı ve kendimizi algılama şeklimiz kısaca beynimiz şekil alıyor .

bağlanma modelimiz özellikle bu yaşlarda belirleniyor.anneyle ya da bakım verenle

ebeveyn ile bağlanma = hayatla bağlantı

(Bağlanma kitabı -Amire levine -) iyi bir kaynak.

küçüklü büyüklü bu travmalar bedende kayıt olur ve bazen neden böyle düşünüp,davrandığımıza anlam vermeyiz . çünkü beden bir çoğunu process edemez. ayrıca ebeveynin kendi duygu regulasyonu çok önemli. sinir sistemleri parfeye benzemeye başlıyor 🙂 bir kısmı donmuş bir kısmı kac/savaşta takılı kalmış (bknz: plyvagal teori)

bağlanma modelini ve sinir sistemimizi anlamak kendimizi tanımanın travmaları ve cevapları bulmanın en kıymetli yoludur..bana göre travma terapisi veya travma bilen uzman kişilerle çalışmak her zaman en güvenlisi..

büyük travmalarda (aile diziminde kopan ruh parcalari deriz ) bir parcamiz kopar ,sonra onları geri toplamaya başlarız ki bütünlüğü sağlayalım.

kısacası bugün bizi biz yapan deneyımlerın toplamıdır aslında. fakat güzel haber şu ki koruma modunda yaşamaktansa, özgün ve özgür versiyonlarımızla yaşamak mümkün. Hatta niyetim bu farkındalıklığa uyanmamız ..

sorgulayarak,meditasyonlarla,terapiyle,farkındalık ve mindfulness çalışmalarıyla, aile dizimiyle özgürleşip tekrar bedende güvenli alanı sağlayabiliriz.sinir sistemi güçlenebilir esnek ve uyumlu olabiliriz , yaşamı doya doya yaşayabiliriz.

Eğer travmaları iyileştirmessek ne olur ?

en önemlisi gerçekten kendimiz gibi hissedemeyiz, duygusal/ düşüncesel – davranışsal kaos içinde bulabiliriz kendimizi.çünkü gerçekten kim olduğumuzu etkileyecek hatta beynimizin şeklini değiştiren olaylara maruz kaldık hepimiz . eğer üzerlerinde çalışmazsak travma cevaplarıyla kendimizi koruyarak yaşarız (çünkü bedende güvende hissetmeyince kısıtlı modda kalınır =survıve mode)

Carl Gustav Jung, “Siz bilinçaltınızı bilince dönüştürene kadar, o sizin hayatınızı yönlendirecek ve siz ona ‘kader’ diyeceksiniz.”

biz demeyelim 🙂 yolu var , kaderimize şekil verebiliriz. Önce farkedere💫

ha bu kadar travma çalışması,terapi ,farkındalık oluşan paternler hala devam edip,tetiklenmeler olmayacak mı?. tabi ki olucak fakat etkisi , verilen tepki aynı olmayacak ..ah tamam simdi oldu , çözdük dediğim kaç yerden tekrar tekrar kanadım ve bu çok NORMAL.

Nasıl ? size kendi deneyimimden örnek vereyim

geçenlerde babamla ömercan hakkında konuşuyorduk bana ‘sen artık koçsun stres yönetimi vs biliyosun profosyonel hayatı da biliyosun kardeşine şöyle,böyle anlat vs başladı (korumak icin kontrol mekanizmasinin devrede oldugunu anliyorum fakat yine de ayni tuzağa düşüyorum 😀)

anlatmaya başladım,açıklıyorum,açıklıyorum bi baktım tekrar tekrar babama açıklama yapıyorum konuşurken aslında bir onay alma çabasını farkettim hem de duyulmama rağmen

15 dk geçmişti bile 😂sanki hipnoz olmuştum konuşurken..

telefonu kapattım anlatmaktan başım ağrımış .. şu an ne oluyor selime dedim?

-babasından onay almaya çalışan küçük kiz çocuğu alamadığında acı çekiyordu.yüzlerce kez tekrar eden aynı paternlerden biri.bu defa eski profosyonel sporcu selime ,profosyonel koç ve abla olarak yeterli olma çabasından yorulan ben .oysa kendi içinde en ufak şüphesi yoktu . kardeşiyle gayet sağlıklı ve dengeli ilişkisi vardı. sonra neye ihtiyacım olduğunu sordum ..

🌼kendimi onaylayacak sözlere.. içimde yeşerttiğim sefkat sözlerinden mırıldandım kendime ..

evet travma cevabını farketmiştim sonrasında (travmanın kök sebebini sormayın unuttum terapi defterinde yazıyor😂) kendime ebeveynlik yapmaya da devam ettim fakat bu tekrarlamayacağı anlamına gelmiyor . tekrar tekrar unutuyorum ve tekrar tekrar hatırlıyorum ☺️

o kadar doğal bir süreç ki. onay ihtiyacımı da farkettim its ok Seli’cim

eskisi gibi kendimi yıpratana kadar ,sonuna kadar gitmiyorum veya üstün çıkma,haklı çıkma çablarına girmiyorum bu bile harika bir başarı kendi adıma. .

bu patern yillarca beni sporculuk döneminde özellikle otorite figürlere karşı memnun edicilik modunda tuttu. baskıladığım öfkeyle beraber korku ve kaygılar bedenimde ağrılarla antremanlara çıkmama sebep oldu, sonucunda irili,ufaklı sakatlıklara..

mesela 18lerimde bilegim burkulmuştu babam;

^bas üstüne bisey olmaz deyip kaş. göz 👀 yaptığını dün gibi hatırlıyorum ^canım çok acımasına rağmen basmaya çalışmıştım.off o bakışlarla tetiklenen korku iliklerime işlemiş🙈ben de 30 ma kadar ağrıların üzerine giden bir sporcu oldum ve bişey olmaz iç sesi oluşturdum.

keşke demiyorum .iyi ki de böyle oldu belki de sporcuyken ona ihtiyacım vardı pes eden,başarısız selime olamazdım ayrıca babamın gözünde 🙂 kendimi babamın gözünden göremeye de alışmışım . simdi gençlere nasıl ablalık,koçluk yapacaktım bu deneyimler olmasa☺️

şu anki kariyerim de olamayabilirdi. tabi şimdiki bakış açımla ‘he o zaman hayat başka yollar gosterebilirdi desem de o zamanki korku , kaygı seviyesiyle aileyi hayal kırıklığına uğrayan ergen Seli bunlarla başa çıkarmıydı ? bilemem . Fakat artık biliyorum herşey olması gerektiği gibi oldu ve bildiklerimizle,gördüklerimizle elimizden gelenin en iyisini yaptık 💩

bedeller ödendi 🙃 karmalar yakıldı,dharmaya adım atıldı.farkındalığa şükürler olsun ha bu arada geçenlerde okuduğum yazıyı paylaşmak isterim

travma bilgili yoga egitmeni kendisi.yazıları farkındalık katıyor ..🔽

altındaki yazıda harika. ilginizi çekerse profilden bakabilirsiniz.

sporcuların ,sanatçıların böyle savaşçı , güçlü, hırslı sahada gördüğünüz vahşi tarafi cocukluk dönemiyle ilişkili olabilir mi ? bana anlamlı geldi

en azindan kendi yaşam yolculuğum bu tezi onaylıyor 🙃

dilerim travmalarınıza güvenli ve şefkatli bir şekilde yüzleşebilme cesareti gösteririsiniz,her ne yaşıyorsanız veya yaşadıysanız yalnız değilsiniz

bu hayatta nasıl bir yaratım enerjisi ve potansiyeliniz olduğunu bilmek istemez misiniz ? özgür ve otantik bir yaşam için bir kez daha yaraları açmaya deger mi ? abso-fu.king-lutely ! 🫠Bu arada geçmişi gúndeme getirme sebebimiz ahlamak,vahlamak oraya takılı kalmak için değil sendeki etkiyi , örüntüyü anlamak ve ÖZGURLESMEK için…

🌾 travma çözümlemesi için bu zamana kadar ben nelerden fayda gördüm?

yoga-psikoterapi-EMDR-meditasyon-aile dizimi-dans-somatik çalışmalar,yazı yazmak,içsel çocuk çalışmaları,ses terapisi ve akupunktur..şimdilik aklıma gelen fayda gördüklerim bunlar

ve kendimce şöyle bir yorumum olucak travma/bilinçaltı çalışmaları ciddi konular . tek başına yapılamaz. UZMANlarla yapılır öyle enerji çalışmaları,sprituel çalışmalar No no no!! hepsinden faydalansam da hayatımda Psikoterapinin yerini hiç bir şey tutamaz .

bu konulara ilginiz varsa okuyabileceğiniz kitaplar ⬇️

vücudunuz hayir diyorsa– dr gabor mate

beden kayıt tutar – bessel a van der kolk

kaplanı uyandırmak -peter a levine

kendini iyilestirme işi nasil yapılır? dr nicole lepera

kendi benliğinle nasıl tanışılır?dr nicole lepera

çoçukluğuna iyi bak -Dr deniz şimsek

travmayı iyileştirmek –jasmin lee Cori

cocukluk döneminin yetişkinlik dönemine etkisi için tüm alice miller kitapları

katkı olsun. kalbimle🪬