Herkese selam.çok önemli olan bir konudan bahsetmek istiyorum. aslında yıllardır terapi sürecimde kopan parçalarımla bolca temas ediyorum fakat bugünlerde aile diziminde de gözlemlediğim ve kendimde gündeme gelen konu olduğu için paylaşmak istedim.
Önce kopma hali /ayrışma /dissosiyasyon nedir ona bakalım
Dissosiyasyon, düşüncelerden, eylemlerden, çevreden ve hatta anılardan geçici bir kopma hali yaşamaktır. Normal kopma, sıkıcı bir iş toplantısında hayal kurmak veya uzun bir otoyolda araba kullanırken anı unutup vardığın yere nasıl geldiğini unutturabilir . Ancak travmatik bir olay gibi çok fazla stresle karşı karşıya kaldığınızda zihninizin başa çıkma mekanizması da olması muhtemel. yıllardır ben de olduğu gibi . duygularımı baskılamak da uzmanlaştıgım gibi onları mantık olarak da açıklamaya çalışuyordum
İnsanların dissosiyasyonu nasıl deneyimledikleri farklılık gösterir; travmaya verilen doğal bir tepki, sakinleşmek için seçilen bir yol, hatta dissosiyatif bir bozukluğun veya diğer ciddi mental sağlık durumunun bir belirtisi olabilir.
son haftalarda cocukluk dönemimden kalmış, baskıladığım öfkeyle tekrar temas ettiğimden beri derin derin dalmalar ve kopma halleri yaşıyorum,geçen seansta öfkeyi ağlayarak ve boğazımın düğümünü sesle,ifade yoluyla rahatlattıktan sonra terapist: Selime neler oluyor? dediğinde,bedenen ordaydım,fakat gözlerimle sabit bir noktaya dalarak kopmuştum..daldım nerelerdeyim bilmiyorum gözümün önüne gelen görüntülerle baş etmenin ve yıllarca bedende tuttuğum duyguları boşaltmanın etkisiyle de gelen kopma hali beni cook uzaklara götürdü.terapist ben burdayım vb şeyler söylüyor fakat herşey flu,kopmayla , tekrar bağlanma arası biryerdeyim.güvenli alandayım biliyorum bilmem kopmama engel değil. dakikalarımı aldı geri gelmek,bırakılsam en güzel kaçış yöntemlerinden olan uyumayı seçerdim. işte bunlara travma cevapları diyoruz,özellikle cocukluk döneminde yaşadığınız zorlu deneyimin sizde bıraktığı etkiler sonrasında bu durumla yalnız baş etmek zorunda kaldıysanız,güvenli bir alanda temasla yatıştırılmadıysanız.beyin sizi hayatta tutmak için bu deneyimi bilinçaltının çok derinliklerine atıyor fakat beden kayıdı tutuyor.sinir sisteminde polivagal teoriden hatırlarsanız dorsal vagal aktif yanı donma hali oluyor.
o yaşadıgımız deneyim her neyse onunla başa çıkmak için sinir sistemin kendini koruması aslında. hayatta kalmaya devam edilsin diye deneyimi ve etkilerini donma moduna alıyor.
Arzu aile dizimlerinde buna ruhun kopan parçaları der. işte oralarla temas ederek gerçek iyileşme oluyor(Atalarımızın deneyimleri,sırları da bizim sinir sistemimizde kayıtlı,farketmeden özdeşleşme oluyor )
Dr. Hunter Kopma ile ilgili “Kişi öznel olarak ayrışmayı, bedenin dışında uçmak, duygularına karşı hissizleşmek veya bir şeylerin doğru olmadığını ve gerçekliğin bir şekilde gerçek dışı hissettirdiğini hissetmek olarak deneyimleyebilir” diyor.
Mesela eyleme geçemediğinizi,odaklanma sorunu yaşadığınızı veya düzgün düşünemediğinizi farkediyorsunuz. Nefes almak gibi yaşam için gerekli olan belirli kısımlar dışında beyin çevrimdışı oluyor,bedende bu noktada hayatta kalma moduna giriyor. Bunun nedeni, zihninizin bilinçsizce stresin veya acı verici anıların yeniden yüzeye çıkmasını engellemek için ayrışmasıdır. Ayrışmanın şiddetine ve etkisine bağlı olarak, dışlanan kişinin gerçekliğe ‘geri dönmesi’ biraz zaman alabilir.
örneğin benim durumuma şu an bakıldığında koyulan teşhislerin hepsinin altında küçüklü büyüklü travmalar yatıyormuş,mesela sindirim sorunları olarak aldığım bağırsak teşhisleri(leaky gut,histamin vs ) sürecinde hissettiklerime benzer semptomları şu an da hissedebiliyorum donan parçalarla temas ettiğimde . eskiden olsa ah bağırsağım tekrar mı geçiriyor,Ince bağırsağímda bakterim mi çoğaldı ,kaşınınca alerjık reaksıyon histaminden ötürü mü gibi şüphelere düşerdim:) bedenle bağlantıya geçtikçe çözülmeleri anlayabiliyorum.özdellikle yüksek anksiyete yaşayan kişilerin sindirim sorunları yaşaması süpriz olmuyor
Peki Kopma Belirtileri Nelerdir?
Dr. Romanoff, ayrışma semptomlarının hafiften aşırıya kadar değiştiğini, ancak her iki durumda da yakın çevreyle ilgili farkındalığınızdan bir kopukluk içerdiğini söylüyor. Belirtilerin şunlar:
Duygulardan kopma hissi
Zamanın, kişilerin veya olayların hatırlayamama (özellikle çocukluk deneyimlerini)
Benlik algısı zayıflığı
Beden dışı deneyimler
Depresyon, anksiyete ve intihar düşüncesiyle ilişkili ruh sağlığı belirtileri
Çevreyle, arkadaşlar veya aile ile ilişki sorunları
Stres ve iş sorumluluklarında başa çıkmada zorluk
her bi maddenin ben de karşılık bulduğu süreçlerden geçtim çok şükür ki iyileşmeyi seçtim.muhtemelen panik ataklar başladıgında terapi olmasaydı kim bilir uzmanlar tarafından başka ne teşhislere maruz kalıcaktım 🙂 bu sebepten birazdan aşağıda paylaştıgım mental problem gibi gösterilen hastalıkların,ilacla kontrol altına alınmaya çalışılan semptomların artık bir travma cevabı olduğunu tekrar o parçalarla temas etmenin iyileşmede en önemli yol olduğunu biliyorum..
Bu teşhisler de Kopmanın getirdiği mental sağlık sorunlarına örnektir:
Bipolar bozukluk
Panik atak
Travma sonrası stres bozukluğu
Şizofreni
şimdi anlıyorum ki Bali’de tekrarlayan yoğun panik ataklar aslında travma çözülmesiymiş,orda yaptığım yoğun çalışmalarla beraber terapide temas ettiğim alanlardan
sonra sadece donan parçalar eriyormuş,içsel çalışmaların dozajını biraz fazla kaçırınca ,şiddeti de ona göre oldu,aslında bedenin bana dur deme şekliydi. donan parçaların somatik calısmalardan sonra ortaya çıkmasının sağlıklı olduğunu düşünüyorum nereyle çalışılması gerektiğini gösterebilir.
diğer önemli şey de yoga,meditasyon,nefes,eft bu tarz çalışmaların neden tek başına işe yaramadığını anladım.uzun yıllardır sorguluyordum bunu,bugün terapiste sorunca da emin oldum.daha öncelerde de bahsettiğim co regulasyon etkisi çok büyük, o çözümlemeler olurken yeni nöral ağlar oluşurken ve bu sinir sistemine işlenirken(ortalama24-72 saat) bir başkasının mevcudiyetine ihtiyac duyarız,başkasıyla beraber temas etmenin,görülmenin iyileştiric gücü tek başına … meditasyonu veya içsel çocuk meditasyonu ile aynı etkisi olmuyormuş travma iyileşmesi ve çözümlenmesinde .hatta zamanında yoga ve meditasyonu bir bypass olarak kullandığımı da farketmem geç olmadı😙
Nefes, yoga,meditasyon gibi zihin/beden araçlarının terapiye sadece destek olabileceğini çok iyi anladım .
dilerim yaşadığınız ne olursa olsun kendinize uygun,güvenli bağ kurabileceğiniz travmayı bilen kişilere denk gelin . size koyulan teşhisler kaderiniz değildir,iyileşme mümkün,sabırla,adanmışlıkla yürünecek bir yol bu. kapanışımı sevdiğim holistic psychologist Dr Nicole’n sözleriyle yapayım🙂
Healing is slow. It takes time. It takes rest. Patterns are created over years and decades. Be kind to yourself as your mind and body adjusts. Be patient as you learn life beyond survival mode. So many people expect quick fixes or that they’ll never fall into old patterns. We will fall into old patterns, it’s inevitable. Our journey requires self trust and self compassion.
İyileşme yavaştır. zaman alır. Dinlenmeyi gerektirir. Örüntüler yıllar ve on yıllar boyunca oluşturulur. Zihniniz ve bedeniniz uyum sağlarken kendinize karşı nazik olun. Hayatta kalma modunun ötesindeki hayatı öğrenirken sabırlı olun. Pek çok insan hızlı düzeltmeler bekliyor ya da asla eski kalıplara düşmeyeceklerini düşünüyor. Eski kalıplara düşeceğiz, bu kaçınılmaz. Yolculuğumuz kendine güven ve öz şefkat gerektirir
Kalbimle 🪷
EMBRACE YOUR UNIQUENESS 💫 